Doorgaan naar hoofdcontent

Hé, het is totally ok...

... om ook eens durven toe te geven dat het niet altijd zo goed gaat als je laat uitschijnen.

De week van de geestelijke gezondheid komt er aan. Hoogtijd dat het taboe daarrond eens doorbroken wordt. 

Dus bij deze: Daag jezelf eens uit om eerlijk te zijn. Durf ook eens 'nee' te zeggen. Denk aan jezelf. Laat de afwas, strijk of poets eens een keertje voor wat het is. Niemand verwacht dat je huis er altijd pinterest-waardig bij ligt. Durf je het aan om de vraag 'hoe gaat het met je?' echt en oprecht eerlijk te beantwoorden? 

Ik moet toegeven dat ik zelf aan schuldig verzuim doe wat betreft het bovenstaande. Het is ook allemaal makkelijker gezegd dan gedaan uiteraard. 
Maar is het het dan echt allemaal waard dat we onszelf steeds dieper de put in duwen, gewoon omwille van de mening van anderen?
I think not!

Stapje voor stapje, langzaamaan, het is een moeilijk leerproces en dat doe je op je eigen tempo, voetje voor voetje, soms 1 stap voorwaarts en dan weer 2 stappen terug, maar ooit geraken we er. Ooit geraak ik er.

Voor zij die niet tussen de regels door kunnen lezen:

Nee. Het gaat niet goed. Al een hele lange tijd niet. Maar je merkt dat niet. Want ik zeg dat niet. Het lachen vergaat me namelijk niet vlug, dat is misschien een goede eigenschap, misschien ook niet. Want vanbinnen lach ik niet. Verre van. Vanbinnen breekt en brokkelt alles af, bijna letterlijk maar vooral figuurlijk. Er komt vroeg of laat een punt waarop je compleet breekt. Waarop alles zwart wordt. Waarop die put bodemloos lijkt en je steeds maar dieper blijft vallen. Een punt dat geen kruispunt meer is, waar geen keuze meer mogelijk is, een punt waar je blijft ronddraaien. en vallen. en niet slapen vooral. niet meer weten waar je nog moet kruipen van miserie, van pijn, van kopzorgen. We focussen zo hard op het moeten, op het perfect zijn, want we moeten toch megasuperdoopertotindeovertreffendetrap gelukkig zijn, wat gaat de omgeving anders zeggen. Maar wat als dat niet lukt? Wat als dat niet is waar je op af stormt? Ben je dan minder waard? Ben je dan minder mens? Nee integendeel. Dan ben je pas een mens en geen geleefde robot. Maar dat maakt het daarom niet minder moeilijk. Ook als je relatie niet (meer) verloopt volgens het boekje, ondanks dat je er alles aan hebt gedaan om er nog het beste van te maken, dan is dat nu eenmaal zo. Het is heus geen schande! Het heeft geen zin je energie er aan te blijven verspillen als het alleen maar bergafwaarts gaat. Je wordt er enkel nog meer moe en chagrijnig van, toch?! Soms is het gewoon beter om knopen door te hakken....ook al is dat verschrikkelijk scary en heb je geen flauw idee wat de toekomst dan nog zal brengen of waar je in hemelsnaam naartoe moet. Maar is dat een reden om verder naar beneden te blijven donderen? 'Wat gaan de mensen wel niet zeggen?' Laat ze zeggen! Uiteindelijk is het hun leven niet maar het mijne, IK moet er mee leven, IK zal er mijn slaap voor laten, IK ben degene die in mijn lichaam zit en IK moet de beslissingen nemen. Ik ben helemaal niet egoïstisch. Integendeel. Heb mezelf altijd weggecijferd voor alles en iedereen, ben soms zelfs als vuil of lucht behandeld geweest, tot ik me nog minder waard voelde dan een pissebed onder een steen. Dus ja, vanaf nu ga ik proberen om een beetje meer egoïstisch te zijn, voor zover dat gaat. Gewoon, een klein beetje. Af en toe een beetje ME-time, ik kan het iedereen aanraden! Soms dus ook eens 'nee' kunnen zeggen, want uiteindelijk ben IK degene die het achteraf weer moet uitzweten als ik me weer geforceerd heb. En dus op de vraag die tot vervelens toe zo vaak gesteld wordt: Nee, er komt geen 2e kind want ik heb er het geld niet voor, ik heb er de energie niet voor, ik heb er de tijd niet voor, en nog een hoop andere redenen. Daarnaast is het trouwens 'none of your business'!

Maar voor ik jullie helemaal depressief maak met mijn betoog. Het is niet al kommer en kwel hoor. Ik heb een pracht van een dochter die me ondanks haar soms moeilijke periodes nog altijd erg gelukkig en trots maakt. Ik heb een goeie job, die er voor zorgt dat ik mijn kopzorgen even kan vergeten en waar het even niet uitmaakt dat het thuis dan weer wel iets minder supercalifragilistic is. Ik probeer zoveel mogelijk te genieten van kleine dingen zoals even een stil momentje in huis, mijn favoriete series op tv, de zon die schijnt, vogeltjes die fluiten, je eigen grappige schaduw zien, een complimentje krijgen maar ook geven, een mooie tekening krijgen van mini-me, een goede haardag(wat is dat trouwens lang geleden), een nieuwe heerlijk ruikende douchegel,...

Hoe het met me gaat? Bwa, dat kon wel beter, maar I'm hanging on, ik ploeter me er wel doorheen, ik probeer positief te blijven en vooruit te kijken. We zien wel wat de toekomst brengt. Langzaam kruip ik uit die put! 

Reacties

  1. Amai, dat komt van diep! Ik hoop dat je je ondertussen al wat beter voelt. Je hebt in ieder geval gelijk dat je aan jezelf moet denken. Misschien niet gemakkelijk, want ik ben ook zo'n persoon die liever een ander gelukkig ziet, maar daar schieten we niets mee op he. Het is nog steeds je eigen leven en je maakt je eigen geluk dus anderen hoeven daar niets over te beslissen. Kop op he meid!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Thx meid. Ja komt idd van diep en zit er al lang. In stukjes en beetjes komt het boven de laatste tijd. Heb altijd alles maar verzwegen, want wil er anderen niet mee lastig vallen en zag ook niet meteen een oplossing. Maar dat levert uiteindelijk meer miserie op dus het is het niet waard om te blijven zwijgen. Als je dan beseft dat er nog mensen zijn die zoveel problemen mentaal blijven meedragen, dat gaat zich dan vroeg of laat fysiek ook uiten en dat is het gewoon allemaal niet waard. Het is een moeilijk leerproces, maar we geraken er wel ;)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

So about last year....

I can not believe it's already 2018. I can not believe I'll be turning 35 this year. I can not believe how quick 2017 went by. I can not believe what a year it has been....

But I do believe we can make 2018 better! or at least try to. 
The main thing is to stay as positive as possible! Easier said then done, but if at first you don't succeed.... you know what to do ;-) If there is one thing last year taught me, it's to stay positive!

2017 was a pretty crappy year for me personally, but so was 2016. And many years before that. I struggled for over 10 years with symptoms, medical issues, things I had no answer for. Even doctors couldn't figure it out. I was getting pretty depressed, I didn't have any joy in my life anymore. I only had pain and lots of it. And nobody knew where it came from. Bloodtests were always 'okay', despite the fact that there were always inflammatory values in my blood, doctors seem to find this 'normal' .... but I didn't s…

Disneyland Parijs 19-22 april 2016: Shoplog!

Je kan natuurlijk niet naar Disneyland gaan zonder iets te kopen. Al wil ik wel even benadrukken dat wij voor dit reisje meer dan een jaar ruim gespaard hebben. Alle 'rosse' centjes verdwenen meteen in de spaarpot en ook verjaardagscentjes, kermiscentjes, nieuwjaarscentjes, 'zomaar'centjes, .... werden zorgvuldig aan de kant gezet om er een supercalifragilisticexpialidocious vakantie van te maken! :)

Ook Sterre had haar eigen centjes die ze flink bij mekaar gespaard had(met natuurlijk ook wat sponsoring van mama en papa erbij). Ze heeft dus ook zelf een aantal dingetjes mogen kopen. Ik zal met haar aankopen beginnen:










Verder kocht ze ook nog een pop (zoiets als een barbiepop) van Merida en van Elsa. Die laatste kan zingen en geeft ook nog licht. Ze koos ook nog 2 speelsetjes van Anna en van Elsa maar die staan allemaal niet op de foto omdat alles al door mekaar ligt en de helft van de popjes geen kleren meer aanheeft :p 

Dan ga ik nu over tot de orde van de dag: Onze, ja o…

Disneyland Paris: Big plans for Walt Disney Studios Park

So, out of the blue, The Walt Disney Company announced on February 27th 2018, that they are going to invest 2 BILLION euro's into Disneyland Paris' 2nd park: The Walt Disney Studios Park.

DLP fans were waiting for this for a LONG time now, but with the parks not making enough money since openingday and the very strict rules of the French laws and who knows what else ..... the park got a bit neglected somehow. Untill june 2017! 
That's when The Walt Disney Company officially took over Disneyland Paris.

When we heard the news, people had lots of different opinions. Some were disappointed they had to sell their shares to TWDC, some were angry or had mixed feelings, but a lot of them were excited. Amongst them: Me! 
I've seen countless WDW and Disneyland Anaheim vlogs. I know what TWDC is capable of! This 'take over' could only be a good thing. I just knew they had a lot for us in store and just yesterday, they proved me right. 

Although I'm not the biggest Marvel f…